فیلم و نرم افزارهای آموزشی کشاورزی، دام و طیور و آبزی پروری
روش دانلود: ارزان و فوری
روش ارسال دی وی دی: قیمت محصولات + 130 هزار تومان هزینه تکثیر، بسته بندی و پست پیشتاز
در زمانی که 90 درصد غلاف های عدس به رنگ قهوه ای روشن مایل به زرد تغییر یابند، گیاه عدس آماده برداشت است. تأخیر در زمان برداشت باعث ریزش غلاف و دانه ها می شود. به سبب تیپ بوته نیمه ایستاده یا خوابیده توده های محلی، امکان برداشت مکانیزه آنها میسر نیست. ولی ارقام اصلاح شده با تیپ بوته ایستاده و مناسب کاشت پاییزه مانند ارقام کیمیا، گچساران و بیله سوار را با موور و با کاتربار و همچنین کمباین در اراضی مسطح می توان برداشت کرد.
پژمردگی فوزاریوم یکی از بیماری های مهم عدس است که بیشتر در کشت بهاره به مزارع عدس خسارت وارد می کند. از جمله روش های توصیه شده برای کنترل این بیماری عبارتند از: رعایت تناوب زراعی، تغییر زمان کاشت از بهار به پاییز، استفاده از بذور عاری از بیماری، از بین بردن بقایای آلوده، استفاده از قارچ کش های ضدعفونی کننده بذر، و استفاده از ارقام مقاوم ).
ادامه مطلب: آفات و بیماری های عدس و مبارزه و کنترل آفات و بیماری های عدس
عملکرد گیاه عدس در اراضی دیم پایین است. یکی از عوامل مهم کاهش عملکرد، وجود علف های هرز در مزارع عدس است که از لحاظ رطوبت، مواد غذایی و فضا با عدس رقابت می کنند و موجب کاهش کیفیت و کمیت عدس می شوند. گیاه عدس در اوایل دوره رشد به علت اینکه قادر به رشد سریع سایه انداز نیست، رقیب ضعیفی برای علف های هرز محسوب می شوند. باید در اوایل فصل رشد با علف های هرز مبارزه کرد. اکثر مزارع عدس پوشیده از علف های هرز هستند؛ علت این امر، ناآگاهی از چگونگی کنترل مکانیکی یا شیمیایی علف های هرز یا عدم دسترسی به موقع به سموم علف کش و هزینه بالای وجین دستی است. وجود علف های هرز به گونه های علف هرز، حاصلخیزی خاک و میزان رطوبت آن بستگی دارد. پنج روش کنترل زراعی، دستی، مکانیکی،شیمیایی و تلفیقی برای کنترل علف های هرز عدس وجود دارد. این روش ها در ادامه معرفی خواهند شد.
ادامه مطلب: علف های هرز عدس و کنترل و مبارزه با علف های هرز عدس
رعایت اصول عملیات آماده سازی بستر بذر در شرایط دیم می تواند نقش مهمی در ذخیره و حفظ رطوبت خاک برای استفاده بهینه گیاه از رطوبت ایفا کند. باتوج هبه اینکه محصول عدس غالبا در شرایط دیم کشت می شود، رعایت اصول فنی عملیات آماده سازی بستر بذر ضروری است. کشاورزان با پاشیدن بذر عدس با دست و استفاده از گاوآهن برگرداندار و گاوآهن شش خیش یا دیسک به عملیات کشت پایان می دهند. کاربرد گاوآهن برگرداندار موجب از بین رفتن رطوبت ذخیره شده در خاک می شود.
کاشت عدس پاییزه نویدبخش توسعه مواد غذایی و افزایش درآمد کشاورزان در نواحی دیم است. تغییر سیستم کاشت عدس از بهار به پاییز راهکاری مؤثر برای افزایش بهره وری مصرف آب و سودمندی اقتصادی آن است. انتشار فناوری کاشت پاییزه عدس راهکاری مؤثر برای بهبود و افزایش تولید کشاورزان در مناطق مختلف دیم است. کاشت پاییزه عدس به خاطر استفاده مناسب از بارندگی های فراوان زمستانی، باعث بالارفتن عملکرد و افزایش درآمد و خوشحالی کشاورزان می شود. مؤسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور در حال توسعه و گسترش لاین های مقاوم به سرمای زمستان و همچنین افزایش تولید از طریق به کارگیری فناوری کاشت پاییزه به صورت مکانیزه در سطح وسیع است.
محصول باقلا را به دو صورت سبز و خشک می توان استفاده کرد:
باقلای سبز را پیش از زردشدن برگ ها و غلاف ها باید برداشت کرد، به طوری که دانه های داخل غلاف سبزی و تازگی خود را کاملاً حفظ کرده باشند.
مهم ترین بیماری های باقلا عبارت اند از برق زدگی، لکه شکلاتی، زنگ، سوختگی استمفیلیومی، لکه برگی سرکوسپورایی، لکه برگی آلترناریایی، پوسیدگی اسکلروتینیایی و پژمردگی آوندی. این بیماری ها با خسارت به برگ و محدودکردن فتوسنتز، باعث کاهش تولید باقلا در واحد سطح می شوند. در این بین، بیماری های لکه شکلاتی، لکه برگی آلترناریایی و سوختگی استمفیلیومی از مهم ترین بیماری های قارچی باقلا به شمار می روند. درصد کاهش عملکرد در مواجهه با بیماری ها 25 درصد تخمین زده شده است و در شرایط مساعد خسارت بیماری تا 50 درصد هم می رسد. برخی بیماری های بذرزاد نظیر برق زدگی علاوه بر کاهش عملکرد، کیفیت بذر را نیز کاهش می دهند.
برای دستیابی به بهترین نتیجه باید بستر بذر باقلا به خوبی آماده شود. باقلا به کندی جوانه می زند؛ بنابراین آماده سازی بستر یکنواخت به افزایش سرعت جوانه زنی و در نتیجه افزایش قدرت مقابله با علف های هرز اوایل فصل رشد کمک می کند. اصولا در زراعت باقلا کشت هیرم بر خشکه کاری ترجیح داده می شود. پس از آماده کردن زمین به وسیله کولتیواتور یا گاوآهن پنجه غازی شیارهایی به فاصله 40 تا 70 سانتی متر ایجاد می کنند. سپس با دست یا ردیف کار اقدام به ریختن بذر در داخل جوی ها به فواصل حدود 10 سانتی متر می کنند و روی بذور را با خاک نرم می پوشانند. فاصله ردیف بسته به شرایط اقلیمی، حاصلخیزی خاک، تعداد شاخه فرعی، نوع رقم و نحوه مدیریت مراحل داشت متغیر است.
باقلا گیاهی با عملکرد بالا و دامنه سازگاری وسیع است. دامنه کشت گیاه باقلا در جهان از حدود ۹ درجه شمالی تا بیش از ۴۰ درجه شمالی و از سواحل تا ارتفاعات 2,000 متر از سطح دریا امتداد دارد. انواع مشهور به مدیترانه ای آن به کشت زمستانه در نواحی نیمه گرمسیری از جمله نقاط کم ارتفاع مدیترانه سازگاری خوبی دارند. انواع اروپایی که شامل اکوتیپ های بهاره و زمستانه هستند، به ترتیب در بهار و زمستان در نواحی اروپایی سازگار شده اند.
باقلا گیاهی روزبلند، یکساله، علفی و ایستاده، با رشد نامحدود و دامنه سازگاری وسیع است. مناطقی با آب و هوای گرم و معتدل، مانند مناطق مدیترانه ای، برای رویش باقلا مناسب هستند؛ در مناطق سردسیر نیز کشت بهاره باقلا امکانپذیر است. به سبب میزان زیاد تثبیت زیستی نیتروژن و شکستن چرخه بیماری های غلات، باقلا بهترین گزینه برای تناوب با غلات و دانه های روغنی است. باقلا در بسیاری از کشورها به عنوان یک منبع پروتئین ارزان قیمت کشت می شود و از لحاظ درصد بالای پروتئین، نسبتهای اسید آمینه، میزان املاح معدنی و کلسیم حائز اهمیت است. همچنین باقلا منبع غنی پیش ماده سازنده دوپامین است.
زمان دقیق برداشت گلرنگ به نوع رقم و عوامل محیطی مانند مقدار رطوبت نسبی و دمای هوا بستگی دارد. گلرنگ را می توان به آسانی با کمباین غلات برداشت کرد و فقط به تغییرات مختصری در اندازه ها و فواصل کوبنده و ضد کوبنده و الک های کمباین نیاز است.